2. İzmir Uluslararası Film ve Müzik Festivali’nde Marc Collin rüzgarı esti

Nouvelle Vague projesinin kurucusu Fransız müzisyen Marc Collin, 2. İzmir Milletlerarası Sinema ve Müzik Festivali’nin konuğu olarak İzmir’e geldi. Collin’in şenliğin, “Müziğin İzinde” kısmında yer alan sineması “Niçin Versay?” İzmir Sanat’ta izleyicisiyle buluştu. Sinema, Versailles’ı Fransız müzik sahnesinin merkezine oturtan şartları işliyor.


Kalıplara sığmayan bir direktör; Marc Collin
Marc Collin’in direktörlüğünü ve senaristliğini üstlendiği “Niçin Versay?” bilinen kalıplara sığmayan, belgeselle kurmaca ortasında gezinen bir sinema. Sinemanın gösteriminin akabinde yapılan
Direktör Hareket Kaftan’ın moderatörlüğündeki söyleşide Marc Collin şöyle konuştu:

“Nouvelle Vague kümesi dünya turnesi yaparken gittiği her yerde öteki kümeleri da soruyordu beşerler. Onun üzerine bir anda çocukluğumu, dünyadaki müzik ve sanat dalında çok değerli yerlerde bulunan sanatkarlarla geçirdiğimin farkına vardım. Ben de Versay’da büyüdüm. Seksenlerde Versay’da birinci grubumu kurdum. Oradan Nouvelle Vague geçtim. Sinemanın ilham kaynağı bu keşifle başlamış oldu. Gençlik yıllarımdan itibaren daima direktör olmak istedim. Sinemaya çok büyük bir tutkum vardı. Ancak senaryo yazmak, fon müracaatlarında bulunmak, bir sineması finanse etmek beni daima çok huzursuz ediyordu ve sıkıntı geliyordu. Kendi stüdyonda müzik yapmak çok daha kolay. Ama beş sene evvel hazır hissettim ve birinci sinemamı yaptım. Sinemanın ana iletisi, başarılı gençlerin bir ortaya geldiği bir seyahat. Lakin arkadaşlarının muvaffakiyetini gördükçe başka gençler de daha başarılı olabileceklerine dair cesaretlenmiş. Biz de yapabiliriz demişler, yüreklenmişler. Aslında bu karşılıklı olarak gençlerin birbirini etkilemesinin de öyküsünü anlatmak istedim.”

“Müzik bütün dünyanın konuşabildiği tek ortak dil”
Şenlik kapsamında “Film Müziği Nedir, Ne Değildir?” başlıklı bir panel de yapıldı. Sinema direktörü Serdar Kökçeoğlu moderatörlüğündeki panele; müzisyen Cumhur Bakışkan, bestekar Turgay Erdener ve Güldiyar Tanrıdağlı katıldı. Panelde Turgay Erdener, “Müziğin sinemanın ötesine geçmek diye bir tartışmanın olmaması gerektiği düşünüyorum. Müzik tahminen de insanoğlunun yarattığı bütün dünyanın konuşabildiği tek ortak lisan. Hasebiyle bu aslında biraz bu türlü üstün bir durum yaratıyor. Tek başına hiç bir şeye gereksinim duymadan olabilir. Ancak düşündüğüm o ki gerek tiyatroda gerek sinemada müzik; tiyatronun ve sinemanın hizmetinde olmak durumundadır’’ dedi.
Güldiyar Tanrıdağlı ise konuşmasında, “ben daha çok dizi müziğiyle meşgulüm. Dizi müziğinde bugün Türkiye aslında kesim olarak milletlerarası alanda hayli büyük bir hisseye sahip. Bir yandan gurur verici. Lakin bir yandan da uygunca fabrikasyona gerçek yönelme de yok değil. Müzik de olağan bunların içinde yer alıyor maalesef. Dizi ve sinema müziği bir müddet bir yere kadar paralel ilerliyor. Bir yerden sonra çok net bir biçimde ayrışıyor. Başlangıçta bize bir senaryo geliyor, okuyoruz zira aslında sıfırdan yaratılan iki kalem var. Biri senaryo, bir de müzik. Hasebiyle birlikte oturup aslında düşünüyoruz direktör ve senarist ile. Direktörün başında yarattığı dünyayı anlamaya çalışıyorum. Onun dışında, müzik yazma kısmına geçmeden evvel tipi değerli. Kıssanın çeşidi, yeri, nerede geçtiği. Vaktinde çok değerli. Bir periyot sineması ya da günümüzde mi geçiyor? Katman katman gidersek ana karakterler öne çıkıyor’’ diye konuştu.
Cumhur Bakışkan ise şu sözleri kullandı: “Programlı müziklerde bir kişilik tartışması, bir kişilik müsabakası değil, bir karakteristik duruş yaratmanın önde olduğunu, bu dertte olduğumuzu göstermeliyiz. Dizaynın nereden çıktığını düşünürsek o ses dizaynını biraz bestecilikle karıştırmamak, hatta çok da kurcalamamak lazım. Ses tasarımı eşittir bestecilik dememek lazım. Lakin, sinema sinemadır. Müzik sonrasında gelir ve üstüne ek olmuş kendi kişiliğiyle savaşmayan, karakter koymamaya çabalayan bir şey olmalıdır’’ dedi.

Açık hava sinemalarında film şöleni
Derviş Zaim’den Cüret Dolu Bir Sinema: Flaşbellek

Derviş Zaim’in direktörlüğünü ve senaristliğini üstlendiği “Flaşbellek”, Kadifekale gemisinde sinemaseverler ile buluştu. Başrollerini Saleh Bakri ve Sara El Debuch’ın paylaştığı sinema, Suriye’deki insanlık dramını, yarım milyonu aşan mevte karşın şiddetini koruyarak devam eden savaşı ve ülkede akan kanı durdurmak için kendi hayatını riske atan bir adamı husus ediyor.

Derviş Zaim sinema gösteriminin öncesindeki söyleşide, “Flaşbellek Suriye’yle ilgili bir sinema. Türk sinemasının bu mevzuyla ilgili yaptığı sinemalar daha çok göçmenin dramına eğilen sinemalar. Göçmenin büyük kentlerde nasıl ayakta kalmaya çalıştığı, Suriyeli göçmenin yurt dışına nasıl kaçtığına ait öyküler biçiminde ortaya çıkıyor. Bu sinemanın o sinemalardan daha farklı bir tarafı var. Bir boşluğu doldurmak üzere bir tarafı var. Zira bu sinema farklı bir yerden yaklaşıyor. Suriye’de ne oldu sorusu hareket ediyor. Yani yalnızca göçmenin burada büyük kentte ayakta kalma kıssasını değil, orada ne oldu? Ne oldu da bütün bunlar yaşandı. Ne oldu da bütün bunları tetikledi üzere daha birincil bir soruyu kendisine soruyor.. Bunun için yaptım. Bizim sinemamızın da Suriye’yle ilgili bir şeyler söylemesinin düzgün olacağını düşünüyorum. Kendi adıma bu türlü bir sinema yapmak istedim. Sinema gerçek olaydan esinlenildi. Oradan kaçan ve oradaki insan hak ihlallerini dünyaya duyuran, kod ismi Sezen olan birisinin öyküsü. Sinema bir seyahatin kıssasını, bir büyümenin ve olgunlaşmanın kıssasını ele alıyor. Bu seyahatte beşerler büyüyorlar, gelişiyorlar. Kendilerinde olmayan bir şeyi buluyorlar ve onunla kendilerini diğer bir düzeye getiriyorlar’’ dedi.

Bir Ailenin Dramı: Kapı
Birçok başarılı sinema ve diziye imza atan usta direktör Nihat Durak’ın sineması “Kapı”, Kültürpark Açık Hava Sineması’nda izleyenlere unutulmaz anlar yaşattı. Başrollerini, Kadir İnanır, Vahide Perçin, Timur Acar, Aybüke Pusat ve Erdal Beşikcioğlu’nun paylaştığı sinema, çarpıcı hikayesi ve etkileyici oyunculuklarıyla Mardinli ailenin dram dolu kıssasını anlatıyor.

Ülkeyi terk edip, Almanya’ya yerleşmiş Süryani bir aile, yıllar evvel öldürülen oğullarının cesedinin bulunduğu haberini alınca, cesedi teşhis etmek için Midyat’a döner. Konut sapasağlam durmaktadır ancak klâsik motifler içeren ahşap kapısı satılmıştır. Kapının peşinden uzun bir seyahate çıkan Yakup’un serüveni, ayrımcılığa karşı bir davet niteliğindedir.

Kaynak: (BHA) – Beyaz Haber Ajansı